Rouwgevoelens

Iedere geadopteerde en ieder pleegkind heeft kort of lang geleden het verlies meegemaakt van zijn of haar geboortemoeder en ook wel vader, broers en zussen. Vaak ook is het kindertehuisverzorgsters kwijt geraakt en medebewonertjes, (een vorig) pleeggezin, een vertrouwde omgeving, geuren, eten en gewoontes.
Scheiding van de geboortemoeder is het meest traumatische dat een kind kan meemaken, al waren de omstandigheden soms ronduit slecht. Dat verlies brengt gevoelens van rouw met zich mee. Zelfs wanneer een kind als zuigeling is geadopteerd of in het pleeggezin gekomen en zich de geboortemoeder niet kan herinneren, dan toch heeft het kind dat verlies (op onbewust niveau) gevoeld en kan het, soms jaren later pas, rouwgevoelens ervaren. 
 

Rouwgevoelens zijn lang niet altijd duidelijk zichtbaar. Wel zichtbaar is bijvoorbeeld lusteloosheid, onzindelijkheid, huilen, onrust, boosheid, driftbuien, vastklampen, angsten, lichamelijke klachten (eczeem, astma, allergie) of slaapproblemen. Soms is er weinig van dat alles te zien. Houd er rekening mee dat het kind zín best kan doen zich aan te passen of dat het zijn of haar gevoelens heel goed verstopt.
Pas als die gevoelens op een gezonde manier worden geuit, kan de scheiding van de geboortemoeder een plek krijgen in het leven van het kind en zullen gevoelens over het verlies niet (langer) op een indirecte manier naar buiten komen. 

Ook andere kinderen kunnen overigens last hebben van onverwerkte verlieservaringen. Dat kunnen rouwgevoelens zijn als gevolg van bijvoorbeeld een scheiding door de ouders of een overlijden van een dierbaar persoon. 

basic trust kan ouders ondersteunen in het helpen van hun (pleeg)kind bij het verwerken van deze verlieservaring. Soms gebruikt de basic trust specialist daarbij de Verhalenmethode, en ook kan in bepaalde gevallen EMDR ingezet worden.

'Onze dochter was net twee jaar, maar het resultaat van EMDR was fenomenaal'
 
naar boven